|
|
Het geheim van de onvergetelijke leraar
Misschien dat u wel boekhouder /piloot /bakker /hulpverlener /metselaar /muzikant* bent geworden door die enthousiaste aanpak van die sympathieke leraar. Of dat u verzot bent geraakt op country-muziek door die gezellige juf aardrijkskunde. Of dat u nu stemt op de Partij voor de Dieren door de indringende praktika van de biologie-leraar. Het zijn maar enkele voorbeelden van een onvergetelijke leraar. De meesten van ons herinneren ons de schooltijd nog wel, maar dat geheugen wordt ook grotendeels gekleurd door gebeurtenissen of.....die ene leraar. Soms gaat het over de basisschool (de lagere school van vroeger), maar vaker blijven gebeurtenissen tijdens de 'wonder years' op de middelbare school in het geheugen plakken. Daar gaat deze website over, of beter gezegd: er is een schrijfwedstrijd waarin we u uitdagen te vertellen wat die leraar (m/v) voor u betekent heeft.
*doorhalen wat niet van toepassing is
|
 Op vrijdag 21 november werd het eerste exemplaar van De onvergetelijke leraar aangeboden aan Jean Pierre de Bont, Leraar van het Jaar 2008. Jan Blokker jr. sprak over het beeld van de onvergetelijke leraar dat uit de interviews oprijst. Ook ging hij in op de vraag: wat moet er gebeuren om het leraarschap aantrekkelijker te maken? Verder sprak voormalig leraar Nederlands aan het Stedelijk Gymnasium te Leiden, de heer C. de Zoeten - door zowel Frits van Oostrom als Fay Lovsky genoemd als onvergetelijke leraar - enkele persoonlijke woorden tot zijn oud-leerlingen.
Lees verder
Onvergetelijk boek
 Jan Siebelink, Femke Halsema, Ivo Opstelten, Frits van Oostrom, Marjolijn Februari, Micha de Winter, Gerlach Cerfontaine, Andries Knevel, Fay Lovsky, Len Munnik, Jacques Wallage, Esther Jansma en Arnold Heertje: zij zijn geinterviewd voor het boek De onvergetelijke leraar. Kijk hier voor meer informatie.
 Eerlijk gezegd heb ik wel meer dan één onvergetelijke leraar. Ik hoef nauwelijks mijn best te doen om ze in mijn herinnering op te roepen. Mijn lerares biologie bijvoorbeeld. Wat was ze teleurgesteld dat ik na mijn eindexamen hbs b in 1965 geen biologie ging studeren, en terecht. Ze had me in haar lessen zo enthousiast weten te maken voor haar vak. Zo had ze ooit het proces van veroudering uitgelegd door de huid van haar hand tussen duim en wijsvinger te nemen te laten zien hoeveel ruimte daar wel niet in zat. Hoe oud zal ze geweest zijn toen? De huid van mijn hand zit nu ik zestig ben, minstens even slap als de hare toen.
Lees verder
| |
Op de hoogte blijven?
Als u op de hoogte wilt blijven van ontwikkelingen bij de Onvergetelijke leraar, vul dan hier uw emailadres in:
|
|